ถ้าในโลกนี้เธอคือดอกไม้
ฉันก็เหมือนผีเสื้อโบยบินข้างกาย
กอดก่ายกันทุกวัน
เราจะมีกันไม่ไปไหน
เธอก็รู้ผีเสื้อต้องออกบิน
บินไปตามทางที่จำเป็นต้องจาก
ฉันยังคงรักเธอ
เพียงต้องเดินทางตามความฝัน
สักวันจะกลับมา...
ฝืนใจจากไปด้วยน้ำตารินไหล
สักวันจะกลับมา...
ฝืนใจห่างไกลแค่ไหน
ฉันคิดถึงเป็นห่วงเธอไม่ห่าง
มองไปเจอผีเสื้อตอมดอกไม้
ฉันก็คิดถึงเธอจับใจแทบขาด
ทนเจ็บทรมาน
ความทรงจำมันเรียกร้องเธอ
สักวันจะกลับมา...