“เพื่อน”
ว่าด้วยเรื่องความรักที่ฉันกลายเป็นตัวแทน ไม่มีสิทธิ์ห่วงแหน คำสัญญาไม่ใช่แฟน ให้เธอไปเป็นร้อยใจทั้งใจไม่มีแคลง มีอีกสักกี่แผล มากเท่าไหร่ถึงแม้จะแพ้
รู้ว่าเธอกับเขาจะลงเอยเช่นไร แม้จะไกลสมองแต่มันไม่ไกลหัวใจ รู้ว่าถ้าเขามาแล้วฉันก็คงต้องไป ฉันไม่คิดเสียดายและไม่เคยคิดเสียใจ เจ็บเลยทุกๆครั้งมันเจ็บเกิน เจ็บที่ยอมเป็นส่วนเกิน ทุกๆครั้งที่เขานั้นโทรเข้ามามันโคตรจะเจ็บเลย ใจมันชาไปหมดเลย มันใกล้เกินกว่าที่จะพูดว่ารัก เพราะเราแค่เพื่อนกัน
ถ้าให้มองแล้วย้อนไป ฉันคงไม่คิดเสียใจ และไม่คิดเสียดายถ้าวันหนึ่งเธอหายไป ใจมันยังได้รักแม้เป็นแค่ที่พักใจ
ก็อยากให้เธอมารัก แต่กลัวเธอนั้นหายไป
อยากให้มองรอบกายแล้วมีเพียงเธอและฉัน ได้แต่เพ้อถึงมันเรื่องราวอยู่ในความฝัน คงไม่มีวันที่ฉันจะเอ่ยกับเธอว่ารัก