อยู่กับแสงดวงดาวอย่างเคย
อยู่เงียบเงียบตามเคย
ในคืนนี้
เปิดให้เสียงทีวี
เป็นเพื่อนกันไป เป็นประจำ
อยู่กับโต๊ะตัวเดิมที่ระเบียง
อยู่กับหมอนบนเตียง
ไม่มีใคร
ท่ามกลางค่ำคืนว้าเหว่
บอกตัวเองเรื่อยไป ให้เข้าใจ
ใครก็มีปัญหา
ก็เหมือนกับเรา
ก็คงต้องเหงาเดียวดาย
กันทุกคน
อยู่ที่เรานั้นมีความอดทน
รับรู้จะอยู่กับมันได้ไง
อยู่เป็นเพื่อนตัวเอง
เสียให้ชิน
ปล่อยให้เหงามันกิน จิตใจไป