อาจจริงที่ใครว่าเรา
ไม่ถึงเวลาคบกัน
เค้าว่าฉันมันเด็กเด็ก
ยังไม่โตสักเท่าไร
แค่ตัวคนเดียวยังแย่
จะดูแลเธอได้ไง
ถึงพยายาม มากมายเท่าไร
ก็ต้องยอมรับมัน
แต่แล้วใจดันไม่ฟัง
ห้ามมันเท่าไร เสียงใจยิ่งดัง
ไม่รู้ว่าทำไม
หากยอมปล่อยเธอเดินไป
ก็แล้วเมื่อไร
ที่เราจะได้พบกัน
ฉันทนไม่ไหว หากต้องถึงวัน
ที่เธอลืมฉันไป
อ้อนวอนกับนาฬิกา
ช่วยหมุนเวลา
ให้ช้าลงได้ไหม
