รู้ตัวดีว่าเธอคงไปไม่กลับมา
คิดถึงเธอเมื่อตอนเธอนอนและหลับตา
อยากจะเดินไปให้ไกลเกินจินตนา
กาลเวลาคงไม่ย้อนกลับมา
ยากเกินไปที่จะพรรณนา
คงเป็นไปได้แค่ฝันว่าฉันและเธอ
เดินไปสู่ประตูวิวาห์
มันไม่มีหลอกบาทหลวงหรือว่าเจ้าหญิง
ไม่มีเจ้าชายไม่มีความรักดีๆ
เหมือนดังในนิยายของเรา
ไม่ใช่ฉันไม่เศร้าแค่เก็บอาการ
อยากจะร้องไปให้เธอได้ฟัง