ธรรมดา ก็ธรรมดา เธอยังไม่ชิน
คนเพิ่งโดน เพิ่งโดน
อีกคนหนึ่งคนทิ้งไป
ฉันเข้าใจ ก็ฉันเข้าใจ
มันเจ็บเท่าใด
และก็รู้ ใครมันจะพูดยังไง
ปลอบใจคำไหนเท่าไหร่
ก็ไม่สน ไม่ฟัง ช่างชีวิตมัน
ใครจะมา และใครจะไป
เธอก็ไม่แคร์ ใช้ชีวิต
อย่างคนไม่มีชีวิตชีวา
ฉันเข้าใจ ก็ฉันเข้าใจที่หลั่งน้ำตา
และก็รู้ ใจมันจะคิดขนาด
ขาดใครคนนั้น เมื่อไหร่
ก็ไม่รู้ ว่าควรจะเดินไปทางใด
(ไย ไย ไย ยา...)
อยากบอกเธอแค่เสียการทรงตัว
ที่เธอกลัว เรื่องธรรมดา