ฉันยืนอยู่ อยู่ในมุมของความเงียบเหงา โลกว่างเปล่าเมื่อเธอเองไม่เคยมาสนใจ
ได้เพียงแต่มองเมื่อเราพบกัน ไม่เคยสักวันที่จะพูดไป ให้เธอได้รู้ว่าใครที่แอบรักเธอ
ฉันเป็นเพียงก็แค่คนคุ้นเคยเท่านั้น ไม่สำคัญ ก็แค่คนที่เธอมองข้ามเธอ
ได้เพียงบอกเธอผ่านทางสายตา เป็นเสียงที่มาจากในหัวใจ คือคำว่ารักที่ฉันอยากบอกกับเธอ
แต่เธอคงไม่มีวันได้ยิน ไม่มีทางได้ยิน เสียงหัวใจที่รักเธอเพียงแค่ข้างเดียว
ไม่บอกว่ารักเธอซักเท่าไร ให้รักเธอมากแค่ไหน เสียงหัวใจของฉันคงไปไม่ถึงเธอ
ที่ทำได้ก็คงทำได้เพียงเท่านี้ ฉันรู้ดี ไม่ใช่คนที่เธอจะมอบใจ
แต่ฉันก็ยังบอกว่ารักเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะเคียงข้างใคร ถึงแม้หัวใจเธอนั้นไม่เคยรับรู้เลย