ฝากเสียงแคนลอยลม ให้พัดใจเจ้ามา
ลมเอ๋ยลมพานต้อง ใจอ้ายยังห่วงหา
กลับมาเป็นนางฟ้า..อยู่บ้านเฮา..
กะคือเฮ็ดดีนำอยู่ บ่ฮู้แหน่บ้อ ว่าอ้ายคึดจั่งใด๋
กะบอกฮัก พร้อมให้หัวใจ บอกเจ้าไป จนเบิ๊ดซุอย่าง
ฮักฮูปเจ้าตั้งแต่บ่ทันเป็นฮ้าง ฮักเจ้า ตั้งแต่วัยเรียน
กาลเวลาเปลี่ยน ใจคนเป็นลายต่าง ซ่างเป็น.. หนอคนเอ้ย..
โอ๋ละนอ โอ้ยทางอ้าย มีแต่หัวใจแต่บ่มีเงินถัง
มีแต่เสียงแคน สิเป่าให้เจ้าฟัง ฟังบ่หล่าขวัญตาเนื้ออ่อน
จักกรรมหยังอ้าย แต่ซาติก่อน โลดคึดนำเจ้าล่ะผู้แก้มอ่ำถ่ำ