แต่ปางก่อน

รอคอยเธอมาแสนนาน ทรมานวิญญาณหนักหนา ระทมในอุรา แก้วกานดาฉันปองเธอผู้เดียว เธอเอย แม้เราห่างกันแสนไกล ชายใดดวงใจฉันไม่แลเหลียว รักเธอแน่ใจจริงเชียว รักเธอรักเดียวนิรันดร์ แม้นมีอุปสรรคขวากหนาม ขอตามมิยอมพลัดพลากจากกัน จะชาติไหนๆไม่ยอมห่างไกลกันดวงจิตผูกพันรักนั้นมีไว้เพียงเธอ คงเป็นรอยบุญมาหนุนนำรอยกรรมรอยเกวียนหมุนเปลี่ยนเสมอ ให้เราได้มาเจอะเจอ ฉันและเธอพบกันร่วมสุขสมดังรอคอย