ดึกแล้ว ไล่ตัวเองให้ไปนอน
หยุดยอกย้อนตัวเองสักที
ฟุ้งซ่านทำไม
ดึกแล้ว เดี๋ยวก็ชินก็ผ่านไป
แค่นอนเหงาเดียวดาย
ไม่มีเธอเหมือนเดิม
เปลี่ยนจากกลางวัน
กลายเป็นอีกคนไปเลย
แค่ฟ้ามืดลงเท่านั้น
อวดเก่ง ทำเป็นเข้มแข็ง
อยู่ได้ไม่นาน
ก็ต้านทานไม่ไหว
เก่งนักใช่ไหม
กลางวันทำเป็นเก่งนัก
แล้วทำไมไม่พัก
แล้วทำไมไม่นอน
เก่งนักใช่ไหม
แล้วทำไมต้องเหงา
แล้วทำไมต้องทุกข์ทน
