จากบ้านนามาหางานทำ ตากแดดหน้าดำย่ำไปในเมืองกรุง
สมัครเข้าโรงงานความรู้บ่ได้สูง บ้านนอกเข้ากรุง อยากปรับปรุงชีวิตจน จน
จนได้ทำงานกินค่าแรงตามกฎหมาย ต้องใช้แรงกายสู้งานแม้มันลำเค็ญ
ตอกบัตรเข้างานตั้งแต่เช้าจนค่ำเย็น ถึงเหนื่อยแสนเข็ญหนักแค่ไหนก็ทนเอา
เหน็ดเหนื่อยเพียงใดหยิบรูปน้องมาดูต่างหน้า เห็นภาพแก้วตาเหนื่อยแค่ไหนก็คงบรรเทา
โอทง โอที ปีนี้จำเป็นต้องเอา สิ้นปีจะกลับบ้านเราหอบเอาแหวนไปหมั้นกานดา
* น้องนางเป็นเหมือนยาใจ ให้พี่ได้สู้กับงาน อย่าเปลี่ยนใจนะนงคราญ
อีกไม่นานพี่จะกลับไป สัญญากันด้วยหัวใจ พี่ขายแรงเพื่อแต่งงาน รอหน่อยนะแม่ตาหวาน
แรงใจแรงงานคือกำลังใจ (แรงใจแรงงานคือกำลังใจ)
เกิดมาจน ต้องดิ้นรนมันถึงจะมี แต่อย่ารอรีวาสนาจะมาประทาน
กู่ก้องโลกาเถิดหนามาร่วมประสาน หมื่นแสนล้านผู้ใช้แรงงาน ต้องการแรงใจ
(ซ้ำ *)
