ทำไมแสบคออย่างงี้
มันระทมระบมกล้ำกลืนขมขื่นขมคอ
คงเป็นอาการอมทุกข์ ที่มันไม่เคยมีใครเข้าใจ
กระดกให้ลืมเรื่องเลวร้ายด้วยบรั่นดี
ได้เวลา อีกแค่ไม่นาน
ฉันต้องล้วงคอ คงต้องล้วงคอ
มันล้นจนต้องระบาย
แค่เปรี้ยวปาก แค่ละเมอ แต่เธอคนนั้นไง
คนที่ยิ้มแล้วมันน่ารักกว่าใคร แต่สุดท้ายเธอไปจากฉัน
ทำไมแสบคออย่างงี้
