A1 เห็นฉันเห็น ฉันรู้และรับทุกความรู้สึกทั่วไป
ฉันนั้นมีชีวิต เหมือนใครต่อใคร
(แต่) เหมือนทุกครั้งที่โลกทุกวันยังหมุ่นดำเนินต่อไป
(มี) แรงผลักดันดั่งเสียงคำรามข้างใน
B นานมาแล้ว มันสั่นไหว
ผ่านวันคืน ไม่หายไป
เป็นดั่งสอง เส้นขนาน
และมันเกินความเข้าใจ
H โลกคู่ขนานเดินทางมาพบกัน
ในโค้งสุดท้าย เตรียมตัวกันให้ทัน
