ภาวนาตื่นยามเช้า เธอเดินลงมาจากห้องนอน
แล้วฉันจะเตรียมอ้อมแขน ฉันไว้ให้เธอกอด
ยามตื่นนอนทุกเช้า แต่เหมือนมันไม่มีอีกแล้ว
แปลกใจจริง เหมือนแค่ฝันแล้วตื่นนอน
ยังไม่วอน คงภาพซ้อนด้านหกโก
ใจโกหกว่ามีเธอไปถึงเมื่อยามนอน
ตอนสุดท้าย มันไม่มีอีกแล้ว
โอ้วที่รัก ฉันคิดถึงเธอ ไม่ว่าจะเช้ายันบ่ายสอง
ยังนั่งรอสีหน้าหมองยังคิดถึงแม้ว่าหลับตาฝัน
อยากเจอเธอทุกครั้งที่ลืมตา ตื่นมาก็เจอเธอ
