คำร้อง/ทำนอง : ยศพันธ์ อนันต์พิทยานนท์
เรียบเรียง : สิทธิพร สิงห์ไทยสงค์
หรือว่าฟ้ามีคำสั่ง ให้ตัวเธอนั้นเดินกลับมาหา
อ้อนวอนฉันด้วยน้ำตา เพื่อขอให้ฉันนั้นอภัย
ฉันไม่เชื่อหรอก กี่ครั้ง...ที่ตัวฉันนั้นยอมให้เริ่มใหม่
แต่พอพบพอเจอกับใคร อยู่กับฉันไม่ทันเท่าไร เธอก็ลา
* ก็เธอมันร้อยพันเล่ห์กล ฉันจะไม่ยอมฉงนเหมือนที่ผ่านมา
ต่อให้ร้องจนน้ำมันหมดตา ต่อให้เธอฟูมฟายสักเท่าไร
เพราะว่าแผลเก่ายังไม่หายดี มันยังจำที่เธอทำให้ทรมาน
ต่อจากนี้ไม่มีสงสาร ก็เธอนั้นไม่มีความหมายอีกแล้ว
