เหลือทิ้งไว้ เพียงแต่ความหลัง
กับชีวิต ที่อ้างว้างเดียวดาย
เคว้งคว้างและทุกข์ทน
สับสนจนไร้จุดหมาย
ไม่มีคน ไม่มีใคร
เหลือทิ้งไว้ เพียงแต่ตัวฉัน
อยู่กับความฝัน ที่ต้องพังทลาย
ฝันไว้เสียสวยงาม แต่แล้วมันก็ผ่านไป
ผ่านไปเหมือนสายลม ที่ไร้ร่องรอย
ไม่มีใคร ไม่เหลือใคร สิ่งที่คว้าไป มันกลับเลื่อนลอย