ไม่แสนดีขนาดนั้น

ฉันไม่รู้ว่าคนดีๆ ควรให้อภัยกี่ครั้ง แค่รู้เพียงว่าใจมันท้อ ฉันไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไหร แค่รู้ว่ามากพอ พอจะทำฉันตัดใจ... ....คิดบ้างไหมว่าฉันรู้สึก ว่าฉันก็มีชีวิต เจ็บช้ำเป็นเหมือนใครต่อใคร คิดว่าฉัรรับได้ตลอด เธอถึงทำกันใช่ไหม เธอคงมองว่าฉันต้องยอมอีก.....ฉันไม่แสนดีขนาดนั้นหรอก ฉันก็แค่คนที่มีหัวใจ ฉันแค่เพียงรู้ ...ใจมันอ่อนล้าเกินไป..หมดแรงกำลังจะรักเธอได้อีก..ฉันไม่รู้ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตจะเป็นอย่างไร แต่รู้เพียงต้องก้าว ยอมเป็นคนที่ไม่มีใคร ก็คิดว่าคงอยู่ไหว ดีกว่าต้องทนเสียใจไปวันๆ