ไม่ใช่ผู้ชายไม่รู้หรอก

ชายอกสามศอก ใครบอกไม่มีน้ำตา วันนี้ต้องมาเสียท่า ฝืนกลั้นน้ำตาไม่ไหว

หลงอินในฉาก บทรักจนฉันตายใจ แล้วทิ้งไปหาคนใหม่ ใครเล่าใครไม่ช้ำคิดเอา

คำหวานเธอหว่าน จะมั่นในคำสัญญา เปรียบเหมือนเราดาวคู่ฟ้า เคียงข้างเหมือนร่างกับเงา

ดอกรักหวานชื่น ข้ามคืนขมเป็นสะเดา ลืมสิ้นรสรักครั้งเก่า หัวเข่าต้องรองน้ำตา

* นักสู้สิบทิศ ยังพ่ายต่อพิษความรัก ผ่านศึกศัตรูมามาก เจอศึกรักก็ยังเสียท่า

ประสาอะไร กับผู้ชายคนธรรมดา ถูกเชือดด้วยเล่ห์มารยา ชายธรรมดาหรือจะทนไหว

ชายอกสามศอก ใครบอกไม่มีน้ำตา เธอคงไม่รู้หรอกว่า มันกลั่นออกมาจากใจ

น้ำตาเพียงหยด มันหมดศักดิ์ศรีผู้ชาย ล้านหยดน้ำตาหลั่งไหล มันเจ็บแค่ไหนเธอไม่รู้หรอก

(ซ้ำ *)