ที่ที่เราเคยมี
เหลือเพียงแค่เงาเลือนราง
กลับเป็นความอ้างว้าง
หาทางไม่เจอ
ไม่มีวันที่จะคาดเดา
ไม่มีการย้ำเตือน
จะเกิดอะไรนับจากวันนี้
ไม่มีใครจะรู้
หากต้องจากกันไกล
อย่าหวั่นไหวในคืนที่ยาวนาน
อาจจะทรมาน
จะผ่านมันไม่ใช่เรื่องง่ายดาย
โปรดอดทนเอาไว้
ทุกอย่างนั้นมีความหมาย
จะไม่ลืมคืนวัน
ที่เรานั้นได้เคยร่วมสร้างมา
จะไม่ลืมเวลา
ที่อ่อนล้ามีกันข้าง ข้างกาย
โปรดจงจำเอาไว้
