เนื้อเพลง · Lyrics
ไวพจน์ เพชรสุพรรณ - ไอ้เหมียน
มาอยู่กรุงเทพฯ นมนานหลายปี
งานก็มีเงินก็มี ชีวิตนี้มันแสนเพลิน
จะเที่ยวจะเตร่ จะกินจะนอนจะนั่งจะเดิน
แสนเป็นสุขเหลือเกิน ใช้เงินไม่มีหมด
วันหนึ่งผมไปขึ้นรถเมล์
รถมันเอียงกะเท่เร่ เพราะว่าล้อมันหลุด
กระเป๋ากระปี๋ร้องว่าให้จับราว
ผมตกใจเลยก้าวลงมายืนข้างรถ
นายฝรั่งเขาเป็นคนดีมีน้ำใจ
พอเลิกงานก็ชวนไปกินข้าวเย็นที่โรงแรม
เห็นสาวสวยล้วนแต่หน้าแต่แจ่มๆ
โอ้คุณนายโรงแรมทำไมเยอะกันไปหมด
พอได้เวลาก็สั่งอาหารทันใด
ฝรั่งพวกผู้ชายก็สั่งซุปข้าวโพด นายผู้หญิงก็สั่งซุปน้ำใส
ผมสั่งซุปหน่อไม้ บ๋อยหญิงชายหัวเราะกันหมด
ผมไม่ใช่ลาว ไอ้เหมียนเพื่อนผมมันเป็นลาว
