Jeb Hua Med

บอกให้รอ บอกให้คอย เมื่อเรียนจบจะหลบกลับมา นี่ทำไมยังไม่มา ตามสัญญาที่เคยให้กัน เธอไปหลงแสงเมืองกรุง จนลืมแสงจันทร์บ้านเรา ลืมความหลังลืมพี่บ่าว ไซมาลืม ลืมกันได้ลง * มันเจ็บหัวเหม็ดที่เธอไม่จำสัญญา พี่เจ็บราสาปวดร้าวไปหมดทั้งใจ ทิ้งให้รอดั่งข้าวคอยฝน คอยจนน้ำตาท่วมใจ หลอกให้ทนอยู่เดียวดายเพราะเชื่อเธอ ก็ไม่รู้ว่าจะตาม ถามข่าวคนดีจากไหน รู้แค่เพียงวันนี้ใจ มันฟ้องว่าร้องเรียกหา เธอไปหลงแสงเมืองกรุง จนลืมแสงจันทร์บ้านเรา ลืมความหลัง ลืมพี่บ่าว ไซมาลืม ลืมกันได้ลง (ซ้ำ * / *) ให้พี่รอดั่งข้าวคอยฝน คอยจนน้ำตาท่วมใจ หลอกให้ทนอยู่เดียวดายเพราะรักเธอ