Piang Khang Diow

ตั้งแต่เด็กจนโตมา เหตุไฉนฉันยังไม่รู้ว่า ความรักคืออะไรหนา จะไขว่คว้าหากันไปทำไม คนนั้นมีแต่เล่ห์กล หากจะค้นหาความจริงใจ คงจะมีแต่ทุกข์ไปไม่สิ้นสุด เป็นเพราะใจไม่เคยหวัง ไม่เคยพลั้งพลาดรักจนร้องไห้ คงไม่แปลกกันใช่ไหม ถ้าใจฉันผันแปรมารักเธอ ความรักเออไม่เข้าใจ เหตุไฉนใจฉันจึงเพ้อ แอบมองเพราะรักเธอ เพียงข้างเดียว เพราะรักใจฉันจึงหลง อีกไม่นานก็คงละเมอ เพราะรักจึงเผลอกลัวเธอไม่เข้าใจฉัน เพราะรักไม่เหมือนนิทาน อีกไม่นานฉันคงร้องไห้ กลัวเธอจะทิ้งไป กลัวใจตัวเองเหลือเกิน อยากจะบอก อยากบอกเธอ อยากจะเผลอเผยความในใจ อยากให้เธออยู่ใกล้ ใกล้ อย่าไปไหนแสนไกลเพราะรักเธอ เป็นได้เพียงแค่ฝันเอา ก็ใจเขาเรากลัวเขินเก้อ อยากบอกว่า รักเธอเพียงข้างเดียว