Rau Naan Naan Tor Ra Marn Jai

รอนาน นาน มันทรมานไม่น้อย เบื่อการรอคอย ยิ่งคอยก็ยิ่งรำคาญ ตัดไม่ตาย ขายไม่ขาดอัดอั้น เพราะรักเขานั่น ห่างนานใจมันผวา รอนาน นาน มันทรมานยิ่งนัก นี่ถ้าหากไม่รัก ไม่รอให้เสียเวลา นึกสมเพชตัวเองนักหนา รอเขาไม่มา เหว่ว้าชีวาเหลือเอ่ย * ร้อ...รอตั้งครึ่งวัน เหมือนเสือติดจั่น เดินซ่านอกเอ๋ย นัดแล้วชอบเหลด ชอบเลื่อนแชเชือนเหมือนเคย เมื่อไม่รักบอกเลย จะได้ไม่รงไม่รอ รอนาน นาน มันทรมานพิลึก เศร้าจังนั่งนึก คิดไปนึกไปใจท้อ อีกสิบนาทีไม่ถึงที่นี่ไม่รีรอ จะไม่งอนง้อ เลิกรอเลิกรักกันเลย ( ซ้ำ * )