Wan Tee Og Hug

วันที่เลือนเดือนที่ลาร้าง วันที่บ่มีอ้ายย่าง เคียงข้างบนสายทางรัก ความหวังพังเพ เดินเซดั่งคนเสียหลัก วันนี้วันที่อกหัก มาเฮ็ดกันคักแท้นอ วันที่เดินดังคนสิ้นแรง เสียดายสายตาฮักแพง ส่องแสงเมื่อยามพบพ้อ จบกันแค่นี้ บ่มีทางให้ย่างต่อ หมดคำจะอ้อนวอนขอ เอาแค่นั้นหนออ้ายว่า * วันอ้ายบอกลา น้ำตาน้องไหลยับย่าง กลายเป็นเกิบเก่าเน่าฮ่าง ถอดวางอย่างไม่หัวซา เสียแฮงคึดต่อ คึดหวังตั้งก่อสร้างบ่เป็นตา เสียดายคืนวันผ่านมา หลงเซื่อสัญญาอ้ายจนหมดใจ วันที่เดินดังคนสิ้นทาง เจ็บรักไปทุกก้าวย่าง คีงนางเหมือนคนเป็นไข้ เฮ็ดหยังผิดหนอ จึงพ้อกับวันปวดใจ เจ็บกว่านี้จะมีอีกไหม ย่างไปถามไป ในวันอกหัก ( ซ้ำ * )