เนื้อเพลง · Lyrics
ขี้เหร่เพียงไร ขี้เหร่เพียงไรฉันก็จะรัก
ฉันรักฉันใคร่ เธอด้วยหัวใจของฉัน
คนขาวคนดำคนต่ำสูงนั้น สำคัญก็ที่จิตใจ
ผิวฉันมันดำก็เพราะตรากตรำอยู่กับนาไร่
ไม่รู้รังเกียจฉันไปทำไม
หรือว่าชาวไร่อย่างฉันมันจน
ฉันรักฉันใคร่ เธอที่หัวใจเหมือนกัน
เธอคิดระแวงคอยแบ่งแยกชั้น
เหมือนฉันไม่ใช่เป็นคน
ฉันหลงละเมอ หลงรักแต่เธอผู้เดียวเหลือล้น
เหนื่อยยากเพียงใดฉันก็ยอมทน
ตากแดด ตากฝน เพื่อเธอ
เช้า ขึ้นมาฉันไปทำไร่
ส่วนเธอก็ไป ทำงานที่ศาลอำเภอ
กลับบ้านตอนเย็น มาเห็นใบหน้าของเธอ
เคยยิ้มให้อยู่เสมอ
เดี๋ยวนี้เธอบึ้งตึงเปลี่ยนไป
