คำพ่อสอน

อ่านใจคนมันยากเกิน ทางเดินก็แตกต่างไป ต่างมีจุดหมายในใจของตน

* เวลาไม่เคยหยุดรอ ใครบ้างหนอจะอยู่ยืนยง เกิดแก่เจ็บตายเวียนวน โลกสับสนเพราะคนเราต่างใจ

พ่อเคยพร่ำบอก ทำดีไว้เถิดเกิดเป็นคน แม้ชีพดับชื่อยังคง ชูเชิดพงศ์คู่แผ่นดินตลอดไป

สุดขอบฟ้าทะเลไกล เพียงไหนจงไปให้ถึง ใจดวงนี้ยังคำนึง นึกถึงคำสอนไม่เสื่อมคลาย

เรือน้อยจงล่องไป หาจุดหมายดังใจเจ้าฝัน ให้อดทนเพื่อวัน ความฝันของเจ้าได้เห็นจริง

( ซ้ำ * )