แทบอดบ่ฟังบัดยามได้ยินน้องเว้า
ว่าจบกันเนาะสองเฮา
ข่อยกับเจ้าให้เป็นเพื่อนกัน
ว่าสองคนเฮาบ่เข้าใจกันและกัน
จะไม่มีเธอไม่มีฉัน
ให้ลืมคืนวันที่ผ่านมา
คือง่ายแท้หล่าคำเว้าคำจาจังใด๋กะได้
แต่ฮู้บ่ว่าหัวใจ
มันเจ็บซำใด๋บัดเจ้าเลิกลา
เป็นลูกผู้ชายบ่อยากให้เห็นน้ำตา
อยากจะถามดังดัง เด้ว่า
อ้ายเบิดคุณค่าด้วยเรื่องอันใด๋
หรือเจ้าได้พ้อผู้ใหม่คนเท่
หรือย่านอ้ายเกเร
เจ้าย่านพาเพบั้นปลาย
บอกให้ฮู้แนสิได้ปรับปรุงโตใหม่
มาบอกเพียงว่าจะไป
ฮู้บ่หัวใจมันรับบ่ทัน