จ้างพี่ก็ไม่รัก
โอ๊ย จ้างพี่ก็ไม่จ้อง
ต่อให้จ้างเงินเป็นกองๆ
สูงจนท่วมหัวน้อง พี่ก็ไม่สนใจ
พอเจ้า ได้รับปริญญา
สำเร็จวิชาสับหลีกรถไฟ
น้องสับราง ให้หลีกกันได้
วิ่งสวนมาสวนไปโดยมิให้ชนกัน
จ้างพี่ก็ไม่รัก
โอ๊ย จ้างพี่ก็ไม่บ้า
ต่อให้พี่ฟรีๆทุกเวลา
โดยไม่คิดราคา พี่ก็ไม่ใฝ่ฝัน
เพราะพี่กลัวเป็นรถไฟ
วิ่งชนกันตายเพราะสับหลีกไม่ทัน
เพราะรถไฟ ตั้งหลายสิบคัน
วิ่งไปเติมน้ำมันที่บ้านแจ่มจันทร์วุ่นวาย
รักพี่ก็ไม่รัก หลงพี่ก็ไม่หลง
แต่พี่พะวงกลัวน้องจะเป็นหม้าย