ชีวิตบนเส้นด้าย หัวใจบนตักแม่

คำร้อง / ทำนอง : พจน์ สุวรรณพันธ์ เรียบเรียง : ภคพล กรกระหนก

สิ้นเสียงระเบิดควันปืน เลือดนองพื้นแผ่นดินด้ามขวาน ผู้คนล้มตายทุกวัน จากเหตุการณ์ไฟใต้ลุกลาม

เลือดและน้ำตารินไหล ท่วมหัวใจไหลลงแม่น้ำ โอ้บางนราต้องบอบช้ำ จนเน่าเหม็นดำเพราะน้ำมือใคร

ชายชาติทหารพลัดถิ่น จากแดนดินถิ่นไกลใบขวาน ต้องห่างตักแม่มานาน ประจำการอยู่ไกลแสนไกล

ค่ำคืนที่แสนเหน็บหนาว ผิงแสงดาวกอดปืนแนบกาย ทุกตารางบนผืนดินไทย จะโอบกอดไว้ด้วยชีวิตลูก

*นี่คือภาระที่ยิ่งใหญ่ของลูกชายแม่ จะคอยปกป้องดูแล ชายแดนปักษ์ใต้ให้สันติสุข เพราะอยากให้แม่ภูมิใจ

กับการได้ทำหน้าที่ของลูก ฝ้ายขาวเส้นนี้ที่แม่ผูก อุ่นหัวใจลูกเหมือนแม่อยู่ใกล้

สิ้นเสียงระเบิดควันปืน เลือดนองพื้นแผ่นดินด้ามขวาน บินหลายังร้องกังวาน เพลงพื้นบ้านแว่วมาแต่ไกล

เสียงสวดงานศพลอยมา หนาวน้ำตาหนาวเหน็บหัวใจ เหมือนชีวิตแขวนบนเส้นด้าย จะอยู่หรือตายแล้วแต่โชคชะตา

(ซ้ำ *)

ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย แต่ฝากหัวใจไว้บนตักแม่