เนื้อเพลง · Lyrics
ฉันเกิดอยู่แดนอีสาน
ถิ่นกันดาร
ที่เขาดูหมิ่นดูแคลน
จากไกลไปหากินต่างแดน
ก็อาลัยแสน
เมื่อจำต้องพรากบ้านมา
ร่อนเร่พเนจรไป
เหมือนนกไพรที่ไร้พงพนา
ไม่ได้จับไถ เลยไปจับปลา
ไม่ได้ทำนา
เลยมากับเรือตังเก
แรก แรก ก็กลัวหลาย หลาย
ต้องเมามายคลื่นโอละเห่
คิดถึงแม่ที่เคยไกวเปล
โอ้เปลน้อยคือเรือตังเก
มีแม่ทะเล
กล่อมนอนแฮง แฮง
แม่โมโหใครมา
หรือเป็นตำรา
