บอกแล้วไม่เชื่อ

บอกให้ฟังแล้วไง ว่าอย่าไป อย่าไปแล้วเป็นยังไงน้องเอย กรุงเทพ นั้นมีแต่เสือ น้องก็ไม่เชื่อน้ำคำ พร่ำเอ่ย อยากเด่นอยากเป็นดารา ผลลัพธ์กลับมาก็ไถนาตามเคย ไปให้เขาหลอกเอาจนได้ เป็นไง เป็นไง สบายมาเบย กอดกับคนท้องนา บอกเสียราคา เพราะคนบ้านนอกนั้นเชย ไปกอดกับคนเมืองหลวง น้ำตาจึงร่วงสมใจไหมเอ่ย ถูกหลอกถูกหลวงกลับมา เสียรู้เสียท่า เลยช้ำตามเคย อยากดังเลยพังจนได้ เป็นไง เป็นไง สบายมาเลย * อยากเป็นนางเอกทีวี ถูกเขาชิมฟรี โธ่เอ๋ย หลงมนต์คนขี่บีเอ็ม ถูกเล็มถูกลิ้มชิมเชย เจอะแหวนเพขรเม็ดโตก็หลง แต่ไม่ได้สักวง งงมาเลย ขี่ไอ้ทุยว่าเซ็ง อยากจะไปขี่เก๋ง ดิ้นรนไปเองน้องเอย ใครห้ามน้องว่าอิจฉา แล้วใครจะกล้าย้ำเตือนเอื้อนเอ่ย พี่บอกอย่าไป แล้วจริงหรือไม่ช้ำมาไหมเอย ไปให้เขาลิ้มชิมจนได้ เป็นไง เป็นไง สบายมาเอย ซ้ำ * (เป็นไงสบายมาเลย เป็นไง สบายมาเลย)