ผู้สาวบ้านไพร ใจมั่น
จากถิ่นฐานมาสู้งานเมืองใหญ่
อ้ายเก็บภาพพิมพ์ในใจ
งานท่วมกายแต่ใจยังสวย
ทำงานเป็นลูกจ้างเขา
ค่าแรงเจ้า แล้วแต่เจ้านายอำนวย
เขาใจเค็มแต่เจ้าก็เต็มใจช่วย
หน้าตาสวยแต่หัวใจไม่บอบบาง
แต่เช้าจรดเย็นบ่ว่าง
กินข้าวกับหยังน้อช่างสวยทน
เหนื่อยหนักเท่าใดไม่บ่น
ดั่งเครื่องยนต์ที่น้ำมันเต็มถัง
สาวห้างสาวห้องอาหาร
สาวโรงงานสาวร้านริมทาง
เจอะคราวใดอ้ายเอาใจเคียงข้าง
ชื่นชมนางที่งามเพราะความทน
มีคนรู้ใจหรือยัง
ร่วมหวังสร้างอนาคต