เนื้อเพลง · Lyrics
ก้าวขึ้นรถไฟ
ใจสาวสำน้อยคอยฮำฮ้อง
ต้องจากพี่น้อง
พ่อแม่ที่ฮักมาไกลห่าง
เมือง..หลวง
คนเว้าว่าช่างแสนกว้าง
กลัวจะหลงทาง
หลงคำเว้าทำให้ช้ำใจ
คอยจับฝ้ายผูกแขน
แม่มัดข้อมือให้มีโชค
วันที่ลูกนก
ต้องไปหากินเพียงเดียวดาย
บ้าน..เฮา
คึดฮอดแล้วใจมันหาย
กอดกระเป๋าแนบกาย
ก้าวลงรถไฟใจลนลาน
ก.ท.ม. หาเงินยากนัก
เดินตามคนฮู้จัก
เพิ่นพาไปสมัครงาน
