เสียงทวงสัญญา
ที่ดังแว่วมาจากสาวอุบล
ถึงคนที่ลืมความหลัง
ฝั่งลำน้ำมูล
ฮักบ่จริง
ทิ้งสาวให้ว้าวุ่น
น้ำใจช่างเปลี่ยนเวียนหมุน
บ่เหมือนสัญญาเมื่อคราก่อนนั้น
สัญญาฝั่งมูลฤดูดอกคูน
บานเหลืองตระการ
สายธารแม่มูลไหลหลั่ง
ดั่งธารสวรรค์
ลอยล่องเรือ
สุขเหลือสัญญาฮักมั่น
บ่นึกว่าจะแปรผัน
สิ้นแล้วสวรรค์แห่งลำน้ำมูล
ฮักบ่จริงทอดทิ้งลืมง่าย
น้ำมูลใสแต่น้ำใจฮักขุ่น
นี่แหละหนอใจพ่อคุณ