เรียม ไม่กลับ มา
นา ไม่มีคนทำ
พ่อแม่ชรา หนีหน้า ตา ดำ ๆ
ไม่เคย ว่าเรียมซักคำ
ให้ช้ำน้ำใจ
แม่ แกเฝ้า รอ
พ่อ ทำนาไม่ไหว
คอยแต่เป็นลม นอนระทม ตรมใจ
คิดถึงลูกสาวในใส้
ไป ไม่ส่งข่าวมา
อยู่แห่งไหน รู้ไหมพ่อแม่ผวา
ลืมไร่ลืมนา จากมาทางบ้านหงอยเหงา
สู่เมืองสวรรค์ มีคนเขาปั้นเป็นดาว
เรียมเอ๋ยรู้หรือเปล่า
พ่อเฒ่าแม่เฒ่าถามหา
..นอน สะท้อน ใจ
เรียม ไป ไม่กลับ มา
ไม่ว่าเลยเรียม