ตั้งแต่เจ้ามีมือถือกะบ่คือเก่า
มีตั้งแต่เว้าเว้านำผู้ใด๋บ่ฮู้
คนมีธุระธรรมดากะเว้ากับหมู่
หน้าบูดปู้ยู้อิจฉามือถือซั่นบ้อ
ธุระหยังนอคือจังบังเสาเว้ากัน
ตาส้มตาหวาน
เว้าเรื่องงานคือหวานแท้นอ
คนเว้านำคน
สิให้ตะโกนรับสายซั่นบ้อ
เบิดเวียกแล้วบ้อ
คือจั่งจอบจับผิดกัน
บ่ได้จอบจับผิดแต่จอบเว้านำ
เฮ็ดหน้าบ่งาม
บ่อยากเว้านำนานนาน
กะอ้ายเคียดหลาย
เคียดเรื่องใดคือบ่บอกกัน
เคียดให้มือถือเครื่องนั่น
ที่มันแย่งเวลาเรา