กินข้าวกับรอยยิ้ม

รอยยิ้มที่เธอยิ้มมาให้ เจอะเจอเข้าครั้งใด หวิวใจเหมือนถูกอาถรรพณ์ เจอเธอยิ้มทีไรใจสั่น พะว้าพะวังทั้งวัน ทุรายทุรนเหมือนคนเป็นไข้ วันทั้ง ทุรนทุรายเหมือนคนเป็นไข้ วันทั้งวันคอยจ้องมองเหม่อ หากวันใดได้เจอ ยิ้มเธอแล้วสุขสดใส เธอ เธอจ๋าเธอ รู้หรือไม่ ได้เห็นยิ้มเธอทีไร แล้วอิ่มไปตลอดวันนั้น * ยิ้ม หวาน หวาน น่าทานน่าเคี้ยว อยากจะรู้นักเชียว ยิ้มให้ทำไมจอมขวัญ รู้ไหมฉันหลง รอยยิ้มเธอจนงงงัน ไม่ได้เจอเธอยิ้มสักวัน แล้วใจมันสุดเหงา รอยยิ้ม ที่เธอยิ้มมาให้ สบตาเข้าครั้งใด หัวใจฉันหวั่นสั่นหนาว เธอจะรู้ตัวบ้างหรือเปล่า รอยยิ้มของเธอฉันเอา ไปคลุกข้าวกินทุกมื้อ ซ้ำ *