เจ็บตอนใด๋กะให้ทักมา เหงาตอนใด๋กะให้ทักหา
ฮู้แค่เฮาสองคนนี่ละ สิเป็นความลับจนฮอดมื้อตาย
เหงากะจังทักหา เข้าใจอยู่ว่าสำคัญตอนใด๋
ถ้ามื้อที่เขาบ่ใส่ใจ กะให้ฮู้ว่าเจ้ายังมีอ้าย
ถึงบ่ได้เป็นคนในชีวิต กะขอสิทธิ์แนตอนที่ทุกข์ใจ
แค่ได้ปลอบประโลมก็เป็นเกียรติหลาย บ่ต้องให้สถานะหยังเลย
บ่ต้องฮู้ว่าฮู้สึกจังใด๋ บ่ต้องใส่ใจทุกการเบิ่งแงง
เต็มใจเสมอ เต็มใจอย่างแฮง คิดเสียว่าอ้ายกะคืออ้าย
เจ็บตอนใด๋กะให้ทักมา เหงาตอนใด๋กะให้ทักหา
ฮู้แค่เฮาสองคนนี่ละ สิเป็นความลับจนฮอดมื้อตาย