ลมพัดวอยวอย
นกจิ๊บเฟืองน้อย
งอยอยู่ต้นข้าว
นกน้อยคอยคู่เงียบเหงา
คือจั่งอ้ายเศร้าเมื่อเจ้าจากลา
หลายปีแล้วหนอ
ที่เจ้าไปจากบ้านนา
อยู่กรุงตึกสูงบังตา
ลืมเถียงนาแอ้มฝาแถบตอง
คึดฮอดคนไค
เคยกินข้าวงายกับอ้ายจ้ำป่น
ผักเม็กผักติ้วกะโดน
เก็บจากโพนมาจ้ำแจ่วบอง
กลืนข้าวคำใด๋
แค้นในเอาน้ำลงล่อง
ทุ่งนายามบ่มีน้อง
นกกดฟากคลอง
ยังฮ้องเพลงเหงา
อ้ายคึดนำเจ้า
