เพิ่นกะฮักของเพิ่น

ใจพออยากสิย่าง

ไปโสม้าง จีกอกเผิ่นเด้เนาะ

เคียดปานพุ่นละน้อ ในมื้อที่เฮาอกหัก

แต่เสียงความจริงทักเตือน มาคึดเบิ่งแล้วคักคัก

อันว่าเรื่องของความฮัก มันห้ามกันบ่ได้ดอกหวา

เผิ่นกะคือสิฮักของเผิ่น จังเลือกเดินออกจากความฮักเฮา

เผิ่นกะคือสิเบื่ออิหยังเก่าเก่า จังด่วนฟ้าวมีใหม่ไปหน้า

กะสิคือจังเฮาฮักเผิ่น กะฮักตายแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะ

สิรับจบเอาดอกหวา ส่ำนี้คงบ่พอขาดใจ

ผู้เบิ่ดใจกะเบิ่ดคัก ผู้ยังฮักกะฮักคักอีหลี