สาสมใจแล้วบ่ที่บทสุดท้ายต้องเป็นคนแพ้
เขานั้นฮอดบ่แคร์ ฮอดบ่เคยอยู่ในสายตา
คำว่าฮักที่เคยบอก เขาบ่เคยเว้าออกมา
มีแต่เจ้าของนั้นหล่ะ ที่คิดไปไกล
เป็นเอาหลายเข้าไปส่องแบบเขาบ่ฮู้
จั่งได้น้ำตาขู ย้อนเขามีคู่ มีคนของใจ
เจ็บจนเว้าหยังบ่ออก ใจมันต้องแหลกสลาย
เขาบ่ได้ฮัก บ่เคยมีใจ แค่เขาบ่เปิดโต
สิโทษผู้ใด๋ สิโทษผู้ใด๋
ต้องโทษหัวใจ ต้องโทษหัวใจ
มันดื้อมันรั้นที่ไปสำคัญโต