รอน้องกลับลับแล

บอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว อ้ายบอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว .... เจ้าปิ๊กบ้านเฮา เหมือนแมงเม่าถอดปีก.. คิดว่าบ่ปิด บ้านเฮาแห๋มแล้ว..ไม่เวียงเหมือนไฟ อ้ายเคยไปแอ่ว..อ้ายเตือนเจ้าแล้ว ใจคนในเวียง.. ส่วนน้ำใจคน แคบตีบคล้ายรูเข็ม.. บางคนใจเค็ม ยิ่งกว่าเกลือกินกับเมี่ยง.. บ่เคยจริงใจ อ้ายบอกแล้วยังเถียง.. บางคนใจเค็ม ยิ่งกว่าเกลือกินกับเมี่ยง..บ่เคยจริงใจ อ้ายบอกแล้วยังเถียง.. อย่าไปเดินเคียง คู่คนใจดำ ....บอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว อ้ายบอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว ....ลับแลอุตรดิตถ์บ้านป่า ตื่น ลืมตา ฮันภูเขา เฮาสุขล้ำ คอนโด ตึกสูง แต่จูง ใจคนให้ ตกต่ำ ลับแล เมืองทุเรียนลางสาด แต่ยังขาด คนฮือปุ๋ยฮือน้ำ ไม้กวาด ยังขาดคนทำ.. อย่าเข้าเวียงซ้ำ เหมือนแมงเม่า เข้าไฟเลย แก้วเอ๋ย คำเอ๋ย เฮานี้บ่เคย คึดรังเกียจเธอ ยังรักเสมอ ทั้งบัวคำ บัวแก้ว บอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว อ้ายบอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว.... บอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว อ้ายบอกเจ้าแล้วบัวแก้วบัวคำ บ่จดบ่จำ ทั้งบัวคำบัวแก้ว