สายลมสายรัก

ลมยามจะพัดเปลี่ยนทิศ ยังมีสิทธิ์พอรู้ได้ จากยอดไม้ที่ไหวเอนยามลมรำเพย ใจเธอพอจะเปลี่ยนทิศทาง ไม่มีลางบอกให้รู้เลย จู่ จู่ ส่งแม๊สเซทมาเฉย สี่คำเราจบกันที * ยังไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ฉันผิดตรงไหน ถึงทำกันอย่างนี้ หรือมีคนใหม่ แทรกใจเข้าแทนที่ บอกกันดี ดี จะได้พอทำใจ สายลมไม่มีตัวตน ยังดีกว่าคนที่มีชีวิตจิตใจ พอมีสิ่งเตือนยามที่จะเปลี่ยนไป ยังมีน้ำใจไม่เหมือนใจคน (ซ้ำ *) พอมีสิ่งเตือนยามที่จะเปลี่ยนไป ยังมีน้ำใจไม่เหมือนใจเธอ