สาวลำตะคอง

พี่จากลาไม่มาเหลียวมอง ลืมลำตะคองลืมท้องทุ่งนา เคยจับเคียวเกี่ยวข้าว หยอกเย้าช่วยสาวคอนกล้า เด็ดดอกไม้เรียงร้อยห้อยคอ บอกให้รอวันพี่กลับมา ...ดนตรี..>>> นานจวบปีแล้วหนอ น้องคนรอได้แต่คอยหา สัญญากันว่าอย่างไร หรือพี่ชายมาลืมสาวบ้านป่า จับเคียวเกี่ยวข้าวคราวใด หัวใจคิดถึงทุกครา ...ดนตรี..>>> ขาดน้ำ.ข้าวในนามีน้อย ลมหนาวมันก็พัดกระหน่ำ หนาวกายต้องสุมสางผิงไฟ แต่หนาวใจนั้นเป็นอยู่ประจำ จะหนาวร้อน น้องต้องคอนกล้า ต้องพึ่งพาเกษตรกรรม เบิ่งรถคันแดงวิ่งไป น้องได้แต่มองทุกยาม รถไม่จอดพี่ไม่มาหาน้อง สาวลำตะคองได้แต่หมองช้ำ ไปได้ดีมีสุขไฉน หากไม่ตายจดหมายสักคำ