หัวใจตกงาน

ผมรื้อแรมรอน กินนอนอยู่ในทะเล ชีวิตตังเก ร่อนแร่เหมือนนกไร้รัง หาปลาเรื่อยไป อ่าวไทยกว้างไกลเสียจัง คลื่นซัดเรือเซเลคลั่ง คิดถึงนางสาวงามบ้านแพ น้ำขึ้นปลาคลา กลิ่นสาวเจ้ายังหอมกรุ่น ละมัยละมุน เป็นบุญไอ้หนุ่มตังเก ขึ้นฝั่งวันไหน จะไปหาสาวบ้านแพ ของฝากจากเรือตังเก คือหัวใจผู้ชายหาปลา คนเรือลากอวน เหมือนนกนางนวลบินเร่ พบสาวบ้านเพ ตอนเรือตังเกเทียบท่า สบายตากัน วันนั้นบนสะพานปลา เนื้อเย็นเจ้าเป็นแม่ค้า มาซื้อปลาจากเรือของพี่ * อ้าวว้างกลางวน ฟังเสียงเครื่องยนต์เสียงคลื่น ทั้งวันทั้งคืน หยัดยืนสู้งานเต็มที่ ได้ปลาเต็มลำจะกลับเข้าฝั่งทันที ส่วนแบ่งค่าแรงเที่ยวนี่ ซี้แหวนทองฝากน้องสักวง (ซ้ำ * )