ฮักแพ้บุญแห่เทียน

ข้างอ้ายละบ่จื่อบ่จำบ่จื่อบ่จำละบ่จื่อบ่จำ คำเว้าละของอ้ายแหน่บ่คนไคเอ่ย..หยวก ๆ ๆ

มาหลอกมาล่อให้ท้อใจบ่คน ผู้สาวเมืองอุบลแห่งเป็นคนซื่อ ๆ

ฮักไผฮักจริงใจหนักปานหินหมื่นกือ โอ้พ่อคนขี้ดื้อส่างบ่ถือสัจจาแท้พี่

บุญประเพณีงานแห่เทียนพรรษาคนเริงรื่นชื่นตา แต่น้องอุราหมองเศร้า

เห็นเมฆไล่ฝนไหลมาเป็นโงนตั้งเงา วอนพ่อคำผงเจ้าเอิ้นเอาเขา คืนมาแหน่ถ๋อน

อ้ายเอ้ยอยากสิถามน้อละแม่นข่าวอ้าย มีผู้หมายซ่อนแล้วหรือบ่ หรือว่ามีน้อละกาบห่อแล้ว

น้อน้อยกละแม่นหากซ่อน กะแม่นหากซ่อน กะละแม่นหากซ่อน

คืนมาละให้น้องถามข่าว แหน่เด้ออ้ายเอย..หยวก ๆ ๆ ๆ

แมนหว๋าน้องนี่เด้อกะยังปอดอ้อยซ้อยเสมออ้อยกะละแม่นกลางกอ กาบบ่ห่อนอน้อยบ่ซ่อน

ชู้สิซ้อนน้องนี้ถ่าแต่พี่ น้องถ่าแต่พี่น้องละถ่าแต่พี่ ให้คืนมาเด้อ..หยวก ๆ ๆ ๆ

น้องนี้คือจั่งนามเชื้อแนวบักหอยเดื่อคันนาต่ำ ๆ อ้ายผู้เพิ่นยศสูงงามปานว่ารุ้งนอละแนวหงส์คำ

อ้ายเลยบ่อยากตีถลำ ๆ กลับมาคืนคำงานบุญแห่เทียน

น้องเวียนนี้น้องวนจนเก้อ น้องเวียนน้องวนจนเก้อ หย่างหาเธอเทิงเพ้อเทิงจ่ม

ความฮักบ่สมจนได้ก้มหน้าฮ้อง น้องหน้าหลั่งน้ำตา ลา ล้า ล่า ลา ลา นี่ ลา ลา ล้า ล่า

บุญเทียนพรรษาน้องถ่าจนหล่อย จนหล่อย จนหล่อย จนหล่อย

บ่เอิ้นสั่งลาจักคำเล็กน้อย น้ออ้ายส่างเฮ็ดเป็น

เห็นนกกระเต็นบินเจยเจิดฟ้า สกุณาฮ้องลาสั่งชู้ส่างบ่เอ็นดูแท้น้ออ้าย ส่างบ่เอ็นดูน้องน้ออ้าย...