เหมือนดาวตอนกลางวัน ไม่มีใครเห็น
ใข้ชีวิตหลบเร้นอยู่ในเงางาน
เช้าเเล้วค่ำเเล้วเช้าทุกวันทุกวัน
แต่เเผลรักที่เคยเจ็บก็เจ็บไม่หาย
*จึงได้เเต่รอ อีกสักเธอ ผ่านมาเจอแล้วรักฉันจริงสักหน
** พอจะมีไหมใคร ช่วยเอาไปกอดหน่อย
หัวใจดวงน้อยน้อย โดดเดี่ยวเหน็บหนาว
ในเมืองแสงนีออน กลบเเสงเดือนเเสงดาว
ความเหงา ปกคลุมผู้คน ..
** นี่เเน่ะเธอ แล้วเธอ ไม่กอดฉันหน่อย
![คุ้มค่าการรอคอย (Worth the wait) [เพลงประกอบซีรีส์ "ต้นส้มบ้านเขา แต่ผลส้มหล่นมาบ้านเราตลอดเลย When Oranges Fall"] — Almond Poomsuwan & Progress Passawish](https://s.pjcdn.com/thumb/50/platform/music/covers/2026/06-18/1781796739-ce9a168f25c5cec1b2368c9aaa71b7bc63cddb97.jpeg)