เนื้อเพลง · Lyrics
ยังจำ บ่ ลืม
คนที่ให้ยืมน้ำใจ
มือที่ยื่นมาแตะไหล่
ในวันใจเปื้อนน้ำตา
มีคำว่าเพื่อน
ส่งผ่านมาคอยนำพา
ร่วมเจ็บร่วมจนเคียงบ่า
จนก้าวมายืนจุดนี้
บนทางที่มี
ความเศร้าเป็นเงารุกราน
จากทุ่งเข้ามาบากบั่น
อยู่ในโรงงานหลายปี
ทางเดิน บ่ นิ่ง
หลายสิ่งรุมเร้าชีวี
อยู่ได้เพราะมีเพื่อนดี
ช่วยทันทุกทีมีภัย
เจ็บแทนกันได้
ร้องไห้ด้วยกันยามจน
ในคราวขัดสน
