เนื้อเพลง · Lyrics
ผ้าแพรวา
ที่น้องคล้องคอให้อ้าย
ฝากไปคล้องใจ
ในวันสองเฮาไกลตา
เป็นผ้าทอมือ
ทำด้วยใจซ่อนใยสัญญา
ซับเหงื่ออ้ายยามฟันฝ่า
เหนื่อยล้ามีแรงสู้ไหว
ถิ่นภูไท
เงียบหลายเมื่ออ้ายไกลบ้าน
ลมแล้งพริ้วผ่าน
ภูพานผักหวานผลัดใบ
หวั่นอ้ายลืมคำ
ที่น้องฝากก่อนขึ้นรถไป
กลับมาบ้านเฮามื้อใด๋
อย่าควงแฟนใหม่
มาเย้ยใจกัน
เมื่องานบูญ
ก็ บ่ เห็นอ้ายหวนคืนทาง
