แม่จ๋า แม่ แม่ โอ้...
แม่จ๋า เออ.....
คิดขึ้นมาน้ำตาไหลรินร่วง
แม่ยังอยู่คงยับยั้งทุกครั้งปวง
คงหายห่วงหัวใจไม่หม่นหมาง
แม่เลี้ยงลูกกี่คนก็เลี้ยงได้ เออ...
ลูกคนไหนเลี้ยงแม่ตอบแกบ้าง
เมื่อมีเมียเลี้ยงเมียเสียทุกทาง
เป็นแบบอย่างกันมา
น่าแปลก เออ...ใจ
แม่อดอยากปากแห้งจนซีดเซียว
กินแต่เปรี้ยว
คาวหวานทานไม่ได้
แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงลูกไว้
ตั้งแต่ในท้องแม่ตั้งเก้าเดือน
ทั้งสายเปล สายใจ
เหมือนสายเลือด เออ...
แม่ยอมเชือดให้ลูกได้